Korte inhoud
Wilma en haar vriendin Pam tekenen samen een boerderij met stoepkrijt. Later komen daar Pablo, Noor, Sky en Mo ook meedoen. Als Sky en Mo iets anders tekenen, ontstaat er knallende ruzie. Een fikse regenbui spoelt alle dieren en de boerderij weg en ook de boosheid van de kinderen is uit de lucht. Samen springen ze vrolijk rond in de regenplas vol kleuren.
Verslagje bij het verhaal
Voor het verhaal hadden de kleuters eerst kennisgemaakt met de boerderij en alles wat erbij hoort. De voorkennis van de boerderij werd via een praatplaat over de boerderij zo geactiveerd.
Tijdens het verhaal bleven spontane reacties over de sprekende prenten niet uit. De verschillende emoties waren heel duidelijk. Vooral een boos kijkend meisje was heel herkenbaar. De kleuters mochten ook zelf vertellen waarom zij soms heel boos kunnen worden.
Twee heel uitgesproken gevoelens kwamen aan bod tijdens dit verhaal: Boos en Verdrietig. Het verhaal kreeg van de kleuter een dikke duim.
Als verwerking bij dit verhaal waren we buiten op de speelplaats gaan krijten met stoepkrijt zonder stoepkrijtruzie.
De Springplank, ruimte om te groeien, kracht om te springen.
Grootmoeder voelt zich niet zo lekker en Roodkapje brengt cake naar haar toe. Onderweg komt ze de wolf tegen. Dat zouden sommige kleine meisjes misschien eng vinden, maar dit kleine meisje niet. Ze weet precies wat de wolf van plan is, en ze zal ervoor zorgen dat hij er niet mee wegkomt. De wolf slokt grootmoeder op en verkleedt zich heel slecht als grootmoeder en wacht op Roodkapje. Zij komt niet zomaar binnen in het huis maar gluurt eerst door het raam. Ze bedenkt een plan, speelt het spelletje van de wolf mee en dan komen de klassieke vragen over oren, ogen en tanden. Opnieuw vindt ze het antwoord van de wolf niet eng. Als de wolf Roodkapje wil opeten, steekt ze hier zelf een stokje voor. Op de slotpagina zien we Roodkapje in een wolvenpakje naar huis wandelen. We kunnen allemaal raden wat er gebeurd is, want dat was niet leuk voor de wolf.
