Het Provinciehuis
Het provinciehuis was leuk en cool. Heel interessant, echt waar!
En wist je dat de vorm van het gebouw de letter L had? En denk je dat is saai, nee hoor! Je leert ook dingen bij! Je leert niet alleen, je speelt ook terwijl je leert.
We hebben een rondleiding gekregen van de gids Annie. We zijn gaan kijken naar de familie Stop.
Er was een meisje dat altijd te voet was , en een jongen die altijd met de fiets was , de papa die altijd met de auto was en de mama was altijd met de bus met de trein ……
En we zijn naar de provincieraad geweest en hebben overlegd en moeten stemmen of dat er dingen niet of wel aangenomen worden.
We hebben lekker gedronken in de cafetaria!
Het was heel erg leuk.
O ja, bijna vergeten, toen we binnen kwamen vroegen ze of ze een foto mochten maken. Ik keek met een brede glimlach. Klik!
En vond jij het ook interessant? Ga dan zeker naar……………………
het provinciehuis!!!!!!
Van Hannah, Stella en Laure (4a)
De Springplank, ruimte om te groeien, kracht om te springen.
Grootmoeder voelt zich niet zo lekker en Roodkapje brengt cake naar haar toe. Onderweg komt ze de wolf tegen. Dat zouden sommige kleine meisjes misschien eng vinden, maar dit kleine meisje niet. Ze weet precies wat de wolf van plan is, en ze zal ervoor zorgen dat hij er niet mee wegkomt. De wolf slokt grootmoeder op en verkleedt zich heel slecht als grootmoeder en wacht op Roodkapje. Zij komt niet zomaar binnen in het huis maar gluurt eerst door het raam. Ze bedenkt een plan, speelt het spelletje van de wolf mee en dan komen de klassieke vragen over oren, ogen en tanden. Opnieuw vindt ze het antwoord van de wolf niet eng. Als de wolf Roodkapje wil opeten, steekt ze hier zelf een stokje voor. Op de slotpagina zien we Roodkapje in een wolvenpakje naar huis wandelen. We kunnen allemaal raden wat er gebeurd is, want dat was niet leuk voor de wolf.
